Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ย้ายแล้วจ้า

กำลังทยอยย้ายไป Update ที่ http://www.siwat.com แล้วนะครับ
เพื่อนๆ พี่ ๆ น้องๆ ขอเชิญติดตามผลงาน และเรื่องราวชีวิตต่อได้ที่นู่นเลยครับ
 
 
Posted in Uncategorized | 1 Comment

Cool vs Nerd

Winning over others can be cool.
Doing bad things sometimes can also be cool.
But I may not want to be a cool person.
I’m just a nerd.
 
เคยมั้ยบางทีก็รู้สึกเท่ห์ที่ได้เอาชนะคนอื่น ด้วยการกระทำหรือด้วยคำพูดก็แล้วแต่
เหมือนกัน
บางทีก็รู้สึกเท่ห์ๆ เป็นตัวของตัวเอง เวลาได้ทำอะไรผิดๆ เลวๆ รู้สึกเจ๋งดีเหมือนกัน
 
ช้าก่อน
ความเท่ห์ จำเป็นแค่ไหนสำหรับการมีชีวิตอยู่
เส้นแบ่งความเป็นตัวเองในแบบมีความมั่นใจ กับในแบบยึดติดด้วยอัตตา อยู่ตรงไหน (หรือ?)
 
บางที เราอาจไม่จำเป็นต้องเท่ห์มากก็ได้
กลับใจเป็นเด็กเนิ้ด (จะดีมั้ย)
Posted in murmur | 1 Comment

ขอแสดงความยินดีกับวงสวนพลูคอรัส ตัวแทนประเทศไทยคว้า 2 เหรียญเงินจาก World Choir Games

ก่อนจะไปเชียร์ True AF5 คืนนี้ …

ผมนั่งลุ้นผลการแข่งขันอย่างหนึ่งทาง Internet อยู่อย่างเงียบๆ ในออฟฟิศ
หลังจากเดินไปเข้าห้องน้ำกลับมากด Refresh ที่หน้าจอ ก็ได้พบความสำเร็จของคณะนักร้องประสานเสียงไทย ที่ไปแข่งขันการขับร้องเพลงประสานเสียงระดับโลก World Choir Games 2008 ที่เมืองกราซ ประเทศออสเตรีย

วง สวนพลูคอรัส ชนะ 2 เหรียญเงินจากการแข่งขัน ในหมวด เพลงพื้นบ้าน (Folklore) และหมวด ดนตรีร่วมสมัย (Contemporary)

ตัวผมเองได้มีโอกาสติดตามชม concert ของวงนี้อยู่หลายครั้ง คุณแม่ไปดูด้วยชอบมากๆ ฟังทีไรก็รู้สึกนิยมชมชอบ … เมื่อวงสวนพลูชนะครั้งนี้ จึงรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง

คณะนักร้องประสานเสียงสวนพลูเป็นคณะนักร้องประสานเสียงประเภทขับซึ่งก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2543 มี อ. ดุษฎี พนมยงค์ เป็นผู้อำนวยการคณะ และ นพ.กิตติพร ตันตระรุ่งโรจน์ เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง และผู้อำนวยเพลงในช่วงแรก สมาชิกส่วนใหญ่เป็นผู้ที่กำลังศึกษาวิชาเอกขับร้องจากมหาวิทยาลัยต่างๆ ครับ เมื่อ 4 ปีที่แล้วได้ 1 เหรียญเงิน และ 2 ปีที่แล้วได้ 1 เหรียญทองแดง มาครั้งนี้เข้าร่วมประกวด 2 ประเภทได้เหรียญเงินในทั้ง 2 ประเภท เลยครับ น่ายินดีอย่างยิ่ง …

นอกจากนั้น วง CM Voice Studio อีกหนึ่งตัวแทนก็คว้า 1 เหรียญเงินด้วยเช่นกัน จากประเภทขับร้องประสานเสียงชาย

ผมจึงขอเชิญชวนทุกท่านร่วมกันแสดงความยินดี กับตัวแทนประเทศไทยทั้ง 2 คณะ และร่วมเป็นกำลังใจให้กับคณะนักร้องประสานเสียงทั้ง 2 คณะ ต่อไปครับ

Posted in murmur | Leave a comment

คนใจกว้าง

ใครก็คนชอบคนใจกว้าง เนอะ
 
ระหว่างรอว่ายน้ำตอนเย็น มานั่ง Starbucks หนีไม่พ้นที่ต้องหยิบงานมาทำนิดหน่อย … งานนี้คือการเปิดดู feedback ต่างๆ ที่ได้จาก ทีมงาน ลูกค้า partner ฯลฯ ระหว่างดูๆไปก็ได้คิด มาอัพสเปซ ดีกว่า ไม่ได้เขียนนานแล้ว สองเดือนกว่าเอง -_-!
 
คนใจกว้างมีหลายแบบ
 
บางคน ใจกว้างเรื่องเงินทองสิ่งของ กินเที่ยวก็เลี้ยง เพื่อนกินไม่จ่ายก็ไม่ทวง ไม่คิดมาก ใครอยากได้อะไรพอซื้อให้ได้ ก็ให้ คนแบบนี้ถ้ารวย ก็ให้ได้เยอะหน่อย แต่ก็ไม่ใช่คนรวยทุกคนที่จะใจกว้าง บางคนรวยแต่ก็ไม่ได้ให้ใครง่ายๆ บางคนแต่ก่อนลำบากพอรวยก็เลยไม่ให้ใคร เพราะคิดว่ากว่าจะหามาได้ลำบากแทบแย่ บางคนแต่ก่อนก็ลำบากเหมือนกัน แต่พอรวยกลับเที่ยวให้คนอื่น เพราะไม่อยากให้ใครต้องมาลำบากอย่างตัวเอง
 
บางคนใจกว้างเรื่องช่วยเหลือ มีน้ำจิตน้ำใจ ใครขออะไรก็ช่วย เป็นมนุษย์ service ไหว้วานอะไรได้ทุกอย่าง ยอมมีชีวิตที่ลำบาก ขับรถอ้อมก็ได้ถ้าไปส่งเพื่อน หรือไปรับเพื่อน ใครเดือดร้อนอะไรก็ค่อยฟัง ค่อยเข้าอกเข้าใจ มีอะไรให้ช่วยขอให้บอก ช่วยได้ช่วยไม่ได้บางทีก็ไม่รู้ตัวเอง แต่ชอบที่จะได้ช่วย ได้ดูแลคนอื่น นักเชียว
 
ส่วนประเภทสุดท้ายที่มานึกถึงวันนี้ ก็คือใจกว้าง แบบรับฟังความคิดเห็นคนอื่น แบบหลังนี่ สังคมการทำงานบางที (และบางที่) หายากนักเชียว ยิ่งบางธุรกิจเป็นแหล่งรวมเผ่าพันธ์ อีโก้ด้วยแล้ว อะหือ อะโห อะหา อะฮ่า …
 
ตัวคนเขียนเองเวลาท้องอืดไม่กินอีโน กินแต่ อีโก้ จึงมีอัตตาสูงมิใช่น้อย ใครว่า วิจารณ์อะไรนิดอะไรหน่อย ต้องมีหงุดหงิด เหมือนโดนยุงกัด หรือแมลงตอม มัน จิ๊กๆ จั๊กๆ ได้เรื่อย … เปรียบกัน มีเพื่อนคนหนึ่งของคนเขียน สุขุม นุ่มลึก กว่า บางคนบอกว่าแบบนี้ไม่เร้าใจ แต่นึกไปแล้ว ก็คิดว่าขอเป็นคนไนซ์ดีกว่า เป็นคนใจกว้าง อยากรู้ตลอดว่าคนอื่นคิดยังไงกับตัว รู้แล้วจะได้ไปพัฒนาตัวเองให้มันดีขึ้น คำชม ชมไปก็งั้นๆ (สำหรับคนนี้นะ แต่กับหลายคน คำชมสำคัญเชียว กำลังใจเชียวนะ) คำติสิดี จะได้ไปปรับปรุง
 
อีกอัน … คุยกับนายเก่าเมื่อหลายเดือนที่แล้ว นายบอกก็ลองถามคนอืนเขาบ้างว่าเขาคิดยังไง เขาจะรู้สึกดีขึ้น ก็เลยชักจะจริงจังกับการรับ feedback มากขึ้น
 
ลองทำดู มันเหนื่อยมิใช่น้อยมันกันน่ะ เปิด feedback มาดู ไอ่ที่ดี อ่านแล้วต้องยิ้มหน้าบาน ไอ่ที่ไม่ดี หรือที่โหดร้าย บางทีอ่านแล้วอดจะอารมณ์ขึ้นไม่ได้ แหม ท่านก็เขียนได้สิ จริงๆ แล้วเข้าใจกันบ้างหรือเปล่า ว่าใครผิดใครถูก กะรูน่ะถูก มะรึงน่ะผิดนะ ที่เขียนมาว่าคนอื่นน่ะ เคยมองตัวเองบ้างหรือเปล่า คนเขียนน่ะดีนักเหรอ แหมพอเปิดให้วิจารณ์หน่อย แม่งูล่อกออูสะเละเลย !@#$%^&%@#$@
 
จิบ Verona Coffee ไปอีกหนึ่งจริ๊บ
 
แล้วถ้าไม่อยากฟังคำวิจารณ์ จะไปสะเออะถามความเห็นเขาทำไมเล่า ก็ไปถามเขา เขาเสียเวลาตอบมาก็บุญแล้ว คิดยังไงเขาก็บอกมายังงั้น คนฟัง (หรือคนอ่าน) สิ จะใจกว้างรับได้หรือเปล่า รับได้ก็ได้ปรับปรุง รับไม่ได้ก็เก็บเป็นอคติ โกรธเกลียดกันต่อไป แล้วถ้ายังงั้นจะไปถามกันทำไมให้เมื่อยเต้า
 
ด้วยความเหมาะสมทั้งปวง เราคงต้องหัดให้รับให้ได้ ฝึกใจตัวเองให้รับให้ได้ มากขึ้น แต่ก่อนรับได้แค่ของเบาๆ อย่าง ตะโก้ ต่อไปควรต้องหัดรับ แตงโม และต่อไปขั้นแอดวานซ์ รับ ตอร์ปิโด … จะได้เป็นคนใจกว้างบ้าง
 
ใครก็คนชอบคนใจกว้าง เนอะ (*)
Posted in murmur | Leave a comment

ชิว กับ เหงา ต่างกันด้วยเหรอ?

หยุดยาวหลายวัน
มันเงียบจริงๆ
 
นอกจาก Online ตลอดเวลา เคลียร์เมล คลิกดูรายชื่อเพื่อนใน MSN วันละหลายรอบแล้ว
และนอกจากเล่น Twitter (นี่คือสาเหตุของการไม่มา up blog) และไอ่เกมส์ผลาญเวลาอย่าง Biggestbrain
 
ก็
เริ่มว่ายน้ำเป็นจริงเป็นจัง หลังจากไปติดมาจากบาหลี วันเสาร์ไปว่ายตอนบ่าย ลมแรงน่าดู ลองว่ายให้ได้เยอะกว่าทุกครั้งอีกหน่อย
ขากลับแวะซื้อสลัดในวิลล่ากิน แล้วก็ได้ของติดมือมาอีกเพียบ หมี่ซั่ว หมู ไข่
 
เช้าวันอาทิตย์ ต้มหมี่ซั่วกินอย่างเงียบๆ เอาของที่ทำมา post ใน facebook เล่นๆไปงั้น
เที่ยงเอามาผัด ก็ post อีก
บ่ายขับรถไปตีแบด ฟังเพลง Jazz ตลอดเวลา Paris Match แผ่นสีฟ้า เหงาๆ แหง่วๆ
ตีแบดก็ไม่มีคนมา เพราะมันเป็นวันหยุดยาว เค้าคงไป ตจว. กันหมด
ตีเสร็จ กลับบ้านมาก็คงแป่วๆ แวะไปว่ายน้ำต่อดีกว่า ว่ายๆๆ เจออนันดาอีกแล้ว ว่ายเสร็จ ก็ทำเหมือนเดิมคือไปซื้อของวิลล่า
เดินไปฟัง Jazz เหมือนเดิม เหมือนเมื่อวานทุกอย่าง ซื้อพวกเครื่องปรุงมาเพิ่ม หลังจากเมื่อเช้าพบว่า
เครื่องปรุงเกือบทุกขวดในครัวหมดอายุแล้ว บางขวดหมดไปตั้งแต่ปี 2005 แล้ว
 
แวะไปหาพ่อที่บ้าน พ่อให้หนังสือมาสองเล่ม เป็นหนังสือสุขภาพ บอกว่าอ่านสักครึ่งเดียวก็พอ
พ่อเรานี่ Be Average จริงๆ และเจอกันทุกครั้ง พ่อก็พูดเรื่องสุขภาพเสมอ พ่อจะรู้มั้ยนะว่าจริงๆ เราแย่กว่าที่บอกพ่อซะอีก
 
ดึกๆ นอนไม่หลับ เล่นเกมส์ถึงตี 4
 
วันนี้ตื่นมาเกือบเที่ยง บะหมี่เป็ดแช่ตู้เย็นมาสามวันแล้ว เอามากินดีกว่า
บ่ายๆ ผัดหมี่กินอีก เค็มมากๆ ใส่น้ำปลาเยอะไปหรือเปล่านะ
บ่ายสี่แล้ว ยังต้องไปซื้อของเตรียม workshop พรุ่งนี้ แต่อยากไปว่ายน้ำ อย่าเลยไม่มีเวลา
วิ่งดีกว่า วิ่งไปซื้อของเลยแหละ วิ่งจากบ้านไปเซ็นทรัล แค่ 4 กิโล
นี่เป็นการวิ่งที่แย่ที่สุดตั้งแต่วิ่งมาเลย ถนนมีรถ มีควัน แต่ที่สำคัญ … มีหมา วิ่งไปหยุดไป ไอ่หมาน้อยขี้เห่าทั้งหลายเอ๊ย
ได้ปากกาสีๆ กลับมาถุงใหญ่
 
กลับมานั่งโต๊ะตัวเดิม
ฟังเพลงเดิม
เปิดเว็บเดิมๆ
 
พรุ่งนี้คิวยาวทั้งวัน เหนื่อยเหมือนทุกทีแน่เลย
 
หยุดมาหลายวัน ไม่มีอะไรรีบสักกะอย่าง บางทีก็เหมือนจะชิว ทำโน่นทำนี่ที่ไม่เคยทำ
แต่ … บางทีไอ่ที่ทำมา มันก็ไม่ได้อยากจะทำสักเท่าไหร่ มันแค่ หาอะไรทำไปงั้นเอง
ถ้างั้นแล้ว
 
ชิว กับ เหงา ต่างกันด้วยเหรอ?
 
มีชีวิตที่ยุ่งๆ แหละดีกว่ามั้ย จะได้ไม่เหงา …
 
Posted in murmur | Leave a comment

อย่าใกล้กันเลย

ศิลปิน : อ๊อฟ ปองศักดิ์
เราต่างก้รู้ดี เธอเองก้มีใคร
และฉันก้มีของฉัน
ฉันรู้ว่าผิด ที่คิดจะชอบกัน
แต่ยากเหลือเกินกับการจะห้ามใจ
 
เธออาจจะเหมือนไฟ
ฉันเหมือนกับน้ำมัน
ทิ้งไว้ใกล้กันก้ติดไฟ
เผาผลาญทุกอย่าง
เผาผลาญทั้งจิตใจ
ฉันคิดว่าเราอย่าใกล้กันเลย
 
ก่อนที่ใครสักคนจะคิดเลยเถิด
จะคิดให้มันมากก่านี้
มันคงไม่ดีเท่าไหร่
ก่อนที่ใครสักคนจะเริ่มทำผิด
ฉันคิดว่าควรหยุดดีไหม
อย่าปล่อยเอาไว้ให้มันลุกลาม
 
เราต่างก้รักกัน
ฉันนั้นต้องการเธอ
และรู้ว่าเธอต้องการฉัน
ฉันรู้ว่าผิดที่คิดไปอย่างนั้น
และไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้นเลย
 
เธอกลับไปเสียเถอะ    ขอร้องอย่ามาเจอ
เพราะเขาต้องการเธอเช่นกัน
และฉันรู้อยู่ ว่าคนข้างๆฉัน คงไม่ต้องการจะเสียฉันไป
 
*
ต่อจากวันนี้ ให้เปนเพียงฝัน
แค่เพียงเท่านั้น มันคงจะพอแล้ว
พรุ่งนี้เข้าชั้นเรียนแล้ว หลังจากหายไปนานๆๆๆ จะไหวมั้ยนะ 😛
 
Posted in Listening | Leave a comment