เสี่ยเจน

วันนี้ไป lunch กับเสี่ยเจนมา ขับรถไปนึกร้านไปอยู่นาน พอไปถึงแกบอกว่าจองโต๊ะที่เจ๊ดการ์เด้นไว้แล้ว ดีเหมือนกัน … ฮะเก๋าที่นี่ลูกใหญ่โคตร กินยังไงก็ไม่หมด

เสี่ยเจน หรือพี่เจนวิทย์ เป็นเจ้านายคนที่สามของเรา สมัยยังอยู่ปูนใหญ่ แกเป็นหนึ่งในแบบอย่างของคนที่โตเร็วมากๆ เพราะแกเรียนเก่ง จบมาก็ทำงานเก่ง แป๊บๆ ก็ได้ขึ้น แป๊บๆ ก็ได้ขึ้นตลอด น่าเสียดายที่แกมาไม่สบายตอนอายุเริ่มมากขึ้นแล้ว … เห็นแกแล้วก็ได้คิดว่าอย่าทำงานหลุดโลกมาก เดี๋ยวตอนแก่จะเอาไม่อยู่ นึกถึงสมัยทำงานกับแกแล้วก็ขำ ตอนหนุ่มๆ นี่โคตรบ้าเลย ทำงาน ประชุมคุยงาน เอาหมดทุกเม็ด แกสั่งอะไรไม่เคยอิดออด … มีอยู่คืน คุยงานถึง 3 ทุ่มไปกินข้าว กินเสร็จกลับมา 4 ทุ่มกว่า นั่งคุยในรถ คุยไปคุยมาชักยาวออกมายืนคุยนอกรถ คุยไปแกก็พ่นควันไป …. ยืนคุย นั่งคุย เดินคุย … จน ถึง 7 โมงเช้า 555 แม่งบ้าทั้งหัวหน้าลูกน้อง คุยเสร็จทำงานต่อได้เลยวันรุ่งขึ้น เอื๊อก …

เสี่ยเจนเป็นคนดีใจหาย มีอยู่วันไปเมา ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ "ป้อมอยู่ไหนครับ" …. ลืมตาขึ้นมา เฮ้ย ที่ไหนวะ มีพัดลมห้อยอยู่บนหัว ดูนาฬิกา ตาย 5 แล้ว นี่มันบ่ายโมง และอยู่ที่ไหนในโลกก็ไม่รู้ ขับรถไปทั้งเมาๆ ไปรายงานตัวที่ office ถ้าเป็นที่อื่นสงสัยมีหวังโดนไล่ออก … นี่แกไม่ว่าซักคำ เลยต้องมาทำงานใช้กันอีกหลายคืนกว่าจะรู้สึกสาสม

แม้แกจะดี แต่เราก็ทำบาปกับแกไว้มาก ไม่ว่าจะพาไปเอนเตอร์เทนทรมาณสังขารแกถึง 6 โมงเช้า โดยใช้เงินเดือนครึ่งเดือนเลี้ยงแกในคืนเดียว แถมยังให้แกขับรถกลับบ้านเองอีก แล้วก็ยังชอบพูดจาก้าวร้าว อัดแกตรงๆ ชอบพูดแทงใจดำ จนทุกวันนี้เสี่ยเจนชอบยกขึ้นมาคุยทุกครั้งที่เจอกัน ประมาณ "จำได้เลย แต่ก่อนป้อมอัดพี่" "ว่าพี่เฮงซวย" "บอกพี่ว่า พี่มันไม่ได้เรื่อง" "พี่นี่เรื่องเบสิกๆ ไม่ไหวเลยนะ" "พี่ไม่ต้องบอกว่าทำยังไง พี่บอกว่าจะเอาอะไรเดี๋ยวผมจัดการเอง พี่อย่ายุ่ง" โอยยย สมัยก่อนตูทำไปได้ไงวะเนี่ย เป็นเด็กเป็นเล็ก ล่อหัวหน้าซะขนาดนั้น … เปรียบเทียบกับเราตอนนี้ถ้าโดนลูกน้องงอนนิดงอนหน่อย (และรู้ตัวว่าโดนงอน) แทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ บ้าเสียสติ อย่างหนัก นอย หน่อย น่อย น้อย หนอย นี่ถ้ากรรมตามทันโดนลูกน้องมาอัดเหมือนสมัยตอนเด็กๆ ไปอัดเสี่ยเจน มีหวังน้ำตาร่วงชัวร์ (จริงๆ ก็ร่วงไปแล้วแหล่ะ)

เสี่ยเจนเคยบอกว่า "ป้อมครับ พี่ทำแต่งาน เรื่องคนพี่ไม่เก่ง" เออ จริง แกเก่งงานอย่างถึงที่สุดแต่เรื่องคนก็นะ ถึงได้อัดแกเอาอัดแกเอา… ตั้งใจไว้ว่าโตมาจะต้องไม่พลาดเหมือนแก … แต่สงสัยเชื้อแกจะแรง ติดมากับตัว ก็เลยยังติด F วิชา "การเป็นหัวหน้าที่ดี" มาหลายเทอม ไม่รู้เมื่อไหร่จะผ่านซะดี ขนาดได้โค้ชดีเป็นฝรั่งนะเนี่ย

ยังไงก็แล้วแต่ เที่ยงวันนี้เสี่ยเจนดูสดใสขึ้นมาก กินไปโม้ไปหัวเราะไปตลอดเวลา กินไปได้ครึ่งนึงแกก็ขอเวลานอกไปพ่นควัน … ยังเหมือนเดิม 555 … ถามแกว่าถ้าเลือก course training ได้จะเลือกเรียนเมืองไทย 3 week หรือไปเรียนเมกา course 3 วัน ราคาพอๆ กัน … แกบอกตามสไตล์ว่า "ป้อมก็รู้อยู่แล้วนี่ว่าจะเลือกอันไหน จะมาถามแกทำไม" อะนั่น … มารู้ใจเราอีก 555

This entry was posted in When I was Young. Bookmark the permalink.

One Response to เสี่ยเจน

  1. Suchada says:

    อืม เวรกรรมนี่มันมีจริงนะหมูนะ 5555
    ตกลงหมูจะเรียนอะไรแน่อ่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s