This is Anfield

28 มีนาคม 2549 09.45 น. ตามเวลามาตรฐาน Greenwich
 
รถเมล์จอดป้ายที่หน้า Paisly Gateway ตรงด้านอัฒจันทร์ The Kop พอดีเลยใช่ไหมนะ สูดลมหายใจลึกๆ มาถึงแล้ว Anfield!!! … เดินเข้าไปเริ่มต้นด้วยการถ่ายรูปกับปู่ Bill หนึ่งรูป แล้วก็เดินดุ่ยเข้าไปถาม เจ้าหน้าที่ชื่อนาย Andrew บอกว่าซื้อทัวร์ก่อนเลยดีที่สุด แล้วค่อยมาดู museum ทีหลัง จังหวะนี้ถ้าไม่ซื้อก็บ้าแล้วมาถึงที่ แค่ 9 ปอนด์เอง
 
พอทัวร์ออกเดินแล้วยิ่งรู้สึกว่าคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม เริ่มจากจุดที่นักเตะลงรถ เดินเข้าสนาม ผ่านบริเวณแถลงข่าว และนั่นอุโมงค์เข้าสนามกับป้าย This is Anfield …  ยังๆ ไว้ก่อน เดินเข้าห้องแต่งตัว เสื้อแขวนเต็มเลย งานนี้โชคดีได้ ผู้ร่วมทัวร์เป็นสาวกหงส์จากแอฟริกาใต้ (มาไกลเหมือนกัน) ชื่อ Nikko มาสลับกันถ่ายรูป 555 สัมผัสเสื้อ Fowler หนึ่งรูป และเสียบกลางระหว่าง Stevie กับ Alonso อีกหนึ่งรูป เรื่องน่ารู้ของห้องเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวนี่คือ มัน ธรรมดา มากๆ ไม่มีความหรูหรา ใดๆ ทั้งสิ้น เพราะต้องการคงบรรยากาศเก่าๆไว้ ยกเว้นอย่างเดียวที่แพง คือ พื้น เนื่องจากใช้กันลื่นชนิดพิเศษ รับประกันว่าไม่มีใครลื่นล้มเจ็บยาว อะไรแบบนี้แน่นอน
 
หลังจากเก็บรูปในห้องนักเตะเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาถ่ายรูปกับป้าย This is Anfiled แน่นอนว่าทุกคนทำท่าเดียวกันคือยื่นมือไปสัมผัสป้าย 555 เสร็จแล้วก็เดินลงสนามไปนั่งตรงที่นั่งนักเตะสำรอง นาย Andrew เล่าอะไรให้ฟังยาวเหยียด แต่เราไม่ได้สนใจเลย ตามองไปรอบๆ หญ้าเขียว Stand ใหญ่โอบล้อมบรรยากาศที่ชวนจดจำ ใช่แล้ว … ขอสูดอากาศในสนามให้เต็มปอด แล้วก็ ถ่ายรูปๆๆๆ เวลามีน้อย อิอิ
 
หลังจากนั้นก็ต้องขอนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกับที่ Rafa นั่งเวลาบัญชาการเกม (แต่ส่วนใหญ่หลังๆ เห็นยืนนะ) ก่อนจะย้ายไปถ่ายรูปกันอีกครั้ง ตอนนี้ล่ะ ได้สัมผัสเก้าอี้บนอัฒจันทร์ The Kop จริงๆ แล้ว 555 ถ่ายรูปๆๆๆ เป็นอันจบทัวร์ … ก่อนออกจากสนามพยายามขอเด็ดหญ้าเอาไปฝากน้องที่เมืองไทย และไม่น่าเชื่อไอ้น้องวัยรุ่นฝรั่งอีกสองคนก็ขอเหมือนๆ กัน แต่พี่ Andrew บอกเสียงเข้มว่าไม่ได้เด็ดขาด จึงเป็นอันจบกัน
 
หลังจากนั้นก็เข้าไปเดินถ่ายรูปใน museum โอว้แม่เจ้าโวย ถ้วยแชมป์มันเยอะจนถ่ายรูปมาไม่หวาดไม่ไหว แต่ที่ทำน้ำตาไหลคือเดินไปมีห้องนึง เปิดไฮไลท์นัดชนะมิลานปีที่แล้วไว้ตลอด ตอนไปยืนดูมีพ่อลูกฝรั่งอยู่คู่นึง ดูพร้อมกัน ระหว่างดูพ่อก็คุยกับลูกตลอด พอตอนโชว์ลูกที่ เชฟเชนโก้ยิงติดดูเด็คสุดท้ายเท่านั้นแหล่ะ เจ้าเด็กน้อยกระโดดโลดเต้นใหญ่ … เป็นภาพที่ซึ้งจริงๆ
 
ไม่น่าเชื่อว่ามาทัวร์ไม่กี่ ชม. แต่เจอคนไทยหลายคนมาก พี่คนนึงมาคนเดียวก็เลยช่วยกันถ่ายรูป พี่เค้าโชคดีได้ดู Merseyside Derby มาก่อนหน้าไม่กี่วัน พี่แกบอกว่านั่งติดแฟน Everton เลย บรรยากาศมาคุมากๆ … แล้วก็เจอน้องคนไทยสามคนที่มาเที่ยว เลยพากันไปเดินหาประตู Shankley ด้วยกัน แล้วก็ไปถ่ายรูป หึหึ งานนี้ล่ะเราได้มายืนอยู่หน้าประตูรูปที่เป็น Wallpaper เรามาหลายปีซะที
 
หลังจากนั้นก็กลับมา Shopping มาเจอพี่ Nikko ใน shop อีกที เสียดายที่ไม่มีเสื้อทีมเหย้าเหลืออยู่เลย ได้ความว่าเพราะปีหน้าจะเปลี่ยนจาก Reebok แล้ว เลยไม่ stock ของ … ซื้อๆๆ จน งง เลยต้องหยุดทำ list เพื่อนแฟนหงส์ที่เมืองไทย แล้วก็วนเวียนอยู่อีก ชม.กว่า ก่อนจะกลับพยายามถามน้อง cashier ว่าแถวนี้ต้องไปกิน Fish n Chip ที่ไหน แบ่บ อยากจะได้ประสบการณ์ให้ครบ ปรากฎว่าเจ้าถิ่นบอกแถวนี้ไม่มีอะไรอร่อยพี่ไปหากินในเมืองเหอะ … ซะงั้นไป
 
ระหว่างรอรถเมล์กลับ ถ่ายรูปสั่งลา The Kop Stand เป็นครั้งสุดท้ายจนเต็มการ์ด … กลับไปเอาของที่โรงแรมแล้วก็เดินไปขึ้นรถไฟ บ่ายวันนั้นใครเห็นไอ้หนุ่มตัวดำๆ แบกกระเป๋า Laptop หนึ่งใบ สะพายถุง Liverpool อีก 2 ใบใหญ่ แล้วก็ถือกระเป๋าเจมส์บอน์ดอีกใบ ถือ Budweiser ในมือเดินตากฝน ตัวเปียกๆ อยู่คนเดียว ประมาณกิโลนึง นั่นแหละ … เราเอง
 
บ๊ายบาย Anfield … บ๊ายบาย Liverpool … ครั้งหน้าเราจะมาฉลองแชมป์ด้วยกันใน Anfield 555!!!
This entry was posted in You'll never walk alone. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s