WBA 0 – Liverpool 2 … God scored, I swore

โห ป้อมถ้าแก ไม่เอาผ้าพันคอ Fowler ไปวันนั้น หงส์ต้องไม่ชนะแน่เลย ทุกคนต้องขอบใจแกนะเนี่ย … เพื่อนสนิทเราบอกประโยคนี้มาด้วยความหมั่นไส้ หลังจากเล่า (โม้) ประสบการณ์ประทับใจที่ The Hawthorne ให้ฟัง
 
1 เมษายน 2549 15.30 น. ตามเวลามาตรฐาน Greenwich
 
ใจเต้นตึกตัก อยู่ในโรงแรม Days ที่ West Bromwich พลางหยิบหมวกและผ้าพันคอมาลอง … จะโดนกองเชียร์เจ้าถิ่นตีหัวมั้ยเนี่ย … ว่าแล้วก็โละเอา Laptop ออกมาวางทิ้งที่โต๊ะ แล้วเอาอุปกรณ์เชียร์ต่างๆ ใส่กระเป๋า Laptop ไปแทน โอ๊ยแน่นกระเป๋าไปหมด สงสัยเอาผ้าพันคอไปผืนเดียวดีกว่า เอาอันไหนดีนะ อันนึงเขียนว่า You’ll never walk alone อีกอันเป็น 2nd coming ของ Fowler มีลายเซ็นกะเบอร์ 11 … เอ Fowler อาจจะไม่ได้ลง … เออ ไม่เป็นไรเอาไปเผื่อดีกว่า
 
เดินๆ วิ่งๆ ออกมา หาของกินที่เร็วที่สุด จากในตลาดใกล้ๆ ได้กินเบอร์เกอร์อันนึง ตั้งชื่อได้มันส์มาก ชื่อ "Greedy Burger" ต้องอิ่มสะใจแน่ๆ เอามาอันนึงปรากฎว่าเป็น ขนมปังสองแผ่น และมีเนื้อทอดชิ้นใหญ่สองชิ้นตรงกลาง และมันคือแค่นี้เลย สะใจจริงๆ Greedy Burger ของเรา 555 กินโค้กหมดกระป๋องเอากระป๋องเปล่าใส่กระเป๋าไปด้วย มี sms campaign เล่นอยู่เผื่อจำกลับไปเล่นที่เมืองไทย
 
West Bromwich Central (ตัวเมือง) กับ The Hawthorne (สนาม) ห่างกัน 3 ป้ายรถไฟ และพอขึ้นไปบนรถก็รู้สึกคิดถูกอย่างแรงที่เอาอุปกรณ์หงส์แดงไว้ในกระเป๋า เพราะทุกคนบนรถต่าง ใส่เสื้อขาวดำน้ำเงิน แน่นเต็มขบวนไปหมด แน่นอน นี่คือกองเชียร์ The Boing หรือ The Baggies … บรรยากาศเริ่มคึกตั้งแต่นั้น จนลงรถไฟ เราก็เดินตามเหล่ากองเชียร์เข้าไปสนาม ซึ่งอยู่ติดกันเลย ฝนเริ่มตกๆๆ ลงมา กึ่งเดินกึ่งวิ่งให้ถึง Stadium เร็วที่สุด แล้วก็ … ลืมซื้อหนังสือโปรแกรมการแข่งขัน (matchday) ยังเสียดายถึงตอนนี้เลย แง้ๆ
 
เดินเข้าประตู A มาก็พบกับสีแดงละลานตาไปหมด ใช่แล้ว!!! นี่คือฝั่งกองเชียร์พลพรรคหงส์แดง 555 เรามาแล้ว ขนเอาหมวกและผ้าพันคอออกมาใส่ให้เต็มยศไปเลย แล้วก็ถ่ายรูปๆๆ คงดูน่าตลกจนเพื่อนๆ Liverpudlian อมยิ้มไปตามๆกัน … แล้ววินาทีชี้เป็นชี้ตายก็มาถึง 50 ปอนด์ที่จ่ายไป จะพาเราเข้าสนามได้หรือเปล่านะ ถ้าเข้าไม่ได้เราจะซื้อตั๋วใหม่ทันมั้ยนะ เสียบบัตรเข้าเครื่อง … และ Yes Yes Yes เข้าได้แล้วโว้ยยย 555 ข้างในสนามด้านล่างแน่นมากๆ มีแต่สีแดง เต็มไปหมด ผู้ชายประมาณ 90% และ 90% ในนั้นถือเบียร์หนึ่งแก้วในมือ ยืนๆ งงๆ ไม่รู้จะแจมกับใคร … ทุกคนดูตัวสูงกว่าเราหมด 555 เลยเดินขึ้นแสตนด์ดีกว่า ขึ้นไปแล้วก็ถ่ายรูปๆๆ ให้เยอะๆ เพราะพี่ Guard บอกไว้แล้วว่าเริ่มเกมส์ห้ามถ่าย
 
หย่อนก้นลงนั่งข้างวัยรุ่นชาวหงส์สองคน ท่าทางจะเป็นคนอังกฤษนี่ล่ะ ไม่ได้ทักทายกันเพราะมัวแต่ถ่ายรูป … อีกไม่เกิน 15 นาทีต่อมาก็ประกาศรายชื่อผู้เล่น และ … God มาแล้ว!!! ลงเป็นหัวหอกตัวจริง หึหึหึ วันนี้มีลางดีแล้วโว้ย เอาผ้าพันคอ Fowler ออกมาถ่ายรูป แล้วก็พัน แล้วก็ถ่ายรูป วันนี้ล่ะวะที่ God จะสังหารประตูเสียที มาเชียร์ถึงที่แล้วนี่ กดๆๆ ถ่ายรูปตอนวอร์มในสนาม มากันหมด ทั้ง ซิสเซ่ รีเซ่ อลอนโซ่ เสียดายสตีวี่โดนแบนนัดนี้ อะนั่น ดูเด็ก วอร์มกับเปเป้ … โอว้ เคร้าช์ตัวสูงกว่าในทีวีมากๆ …
 
เขี่ยบอลแล้ว สูดลมหายใจเต็มปอดอีกครั้ง … ในที่สุดฝันเราก็เป็นจริงอีกครึ่งนึง การมาเชียร์ Liverpool ถึงที่ 555 วันนี้ชนะแน่นอน มั่นใจสุดๆ เชียร์ในสนามมีมุมกล้องเดียวเท่านั้น และเป็นมุมที่แปลกตาจริงๆ หงส์บุกตั้งแต่นาทีแรก … และมีลุ้นมีเสียวตลอด ส่งเสียงเชียร์เป็นภาษาไทยเหมือนตอนอยู่บ้าน เฮ้ย จ่ายๆ วิ่งทำทางไปแล้ว ลงๆ ให้เพื่อนดิ เล่นง่ายๆ เอา แปะปาย … นี่คือคำพูดติดปากมาจากเมืองไทย จนกองเชียร์ผมทองข้างๆ งง ว่ามันเชียร์ยังไงของมัน … และแล้ว …
 
เฮ้ยซิสเซ่หลุดไปแล้ว ทางขวา … ยิงดิยิง … ไม่ … ผ่านมา เฮ้ย เข้าแล้วๆๆๆ เย้เย้เย้เย้ !!!! ใครยิงวะเนี่ย ดูไม่ทัน เคร้าช์หรือก๊อด … โฆษกสนามประกาศชื่อ Fowler … วินาทีนั้นมันสุดๆ แล้ว ถอดผ้าพันคอมาชูแล้วตะโกนไปเลยดังๆ F O W L E R … เก่งมากไอ่พี่ชาย ไชโยๆๆๆ เห็นมั้ยต้องทำได้ !!!
 
เกมส์หลังจากนั้นก็ยังเหนือกว่า ดูไปลุ้นไป โฆษกสนามประกาศตัวเลขผู้ชม 27,000 กว่าคน และขอบคุณแฟนบอล น่ารักดี … อลอนโซ่ เตะยาวไป เฮ้ยๆๆ หลุด หลุดแล้ว ซิสเซ่หลุดแล้ว ยิงเลย อย่าติดนะ … ไม่ ล๊อกหลบโกล์ไปแล้ว ได้แน่นอน แน่นอน 2-0 แล้ว เย้ๆๆๆ ไชโยๆๆๆ กองเชียร์หงส์ตอนนี้คึกครื้นสุดๆ มีเพลงเชียร์แปลกๆ ที่เราไม่เคยได้ยินตลอดเวลา ที่จำได้มีของ ฮูเปีย ฟาวเลอร์ อลอนโซ่ เคร้าช์ โมโม่ แล้วครึ่งหลังพอเปลี่ยน การ์เซีย กับ เอลโมโร่มาก็มีอีกโดยเฉพาะ น่าชื่นใจจริงๆ
 
ระหว่างพักครึ่งตอนแรกกะว่าจะนั่งอยู่ในสนามเก็บบรรยากาศ แต่คิดไปคิดมา ไม่ได้ต้องลองให้หมดทุกอย่าง ขอฉี่รดสนามหน่อยวะ ว่าแล้วก็ลงมาต่อคิว … ยิงกระต่าย อิอิ … หลังจากนั้นก็ควักเงินอีก 2.6 ปอนด์ แลกกับเบียร์หนึ่งแก้ว …ไม่เย็นชื่นใจ แต่อุ่นสบาย นานๆ จะได้กินเบียร์ที่อุ่นกว่าอากาศซักที ยืนชิลลล อ้าวเฮ้ยบอลเขี่ยแล้ว รีบกระดกๆๆๆ โอยทรมาณกว่าจะหมด วิ่งขึ้น stand ไปเชียร์ต่อ
 
ครึ่งหลังเราเหนือกว่ามาก มีเสียวบ้างแต่เสร็จเปเป้หมด สมแล้วที่มาแทนดูเด็ก ดีกว่าจริงๆ จะดีที่สุดในโลกหรือเปล่าเนี่ยตอนนี้ อิอิ … นั่งเพลินไปลุ้นไปจนหมดเวลา ประมาณนาที 84 เสียงเพลงก็เริ่มขึ้น และนี่เป็นโอกาสเดียวที่เราได้ร่วมร้องเพลงกับพลพรรคหงส์แดง (เพราะร้องเป็นเพลงเดียว ส่วน Ferry crosses the Mersey ร้องได้ท่อนเดียว อิอิ) …
 
Walk on … Walk on … with hope … in your heart … and You’ll never … walk … alone …
(เพื่อนฝรั่งข้างๆ หันมามองหน้าด้วยความงง ว่าไอ้คนเอเชียส่งเสียงบ้าๆบอๆ นี่มันร้องเพลงได้ด้วยวุ้ย)
 
เดินออกจากสนามพร้อมกับ Nikko เพื่อนแอฟริกาใต้ผู้ขายบัตรให้เรา กองเชียร์หงส์ร้องเพลงไปตลอดทาง We bring it back home … บางคนเอารถมาก็ขับรถออกไปอย่างซิ่ง ไชโยโห่ร้องกันไปตลอดทาง … แยกกับ Nikko ที่คิวต่อขึ้นรถไฟ เพื่อนเราชวนไปฉลองต่อที่ผับใน Birmingham แต่ต้องขอตัวก่อน … อากาศหนาวๆ สนุกจัง แก้หนาวด้วย 1/4lb Burger อีกอันพร้อมหัวหอม อา… อุ่นเหลือเกิน สบายเหลือเกิน …
 
God scored … I swore … จะกลับมาฉลองชัยครั้งต่อไปใน Anfield … คอยดู😉
This entry was posted in You'll never walk alone. Bookmark the permalink.

2 Responses to WBA 0 – Liverpool 2 … God scored, I swore

  1. Suphot says:

    น่าอิจฉาจิงวุ้ยยยยยยยยยยยย

  2. Rawin says:

    น่าอิจฉาสุดๆ ครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s