โยนทุกข์ทิ้งไปไม่เอามาใส่ blog

เมื่อวันก่อนผ่านไปร้านนายอินทร์ได้หนังสือติดมือมาเล่มหนึ่ง ชื่อ ตรงเส้นขอบฟ้า พิมพ์มาเป็นครั้งที่ 3 แล้ว
 
หนังสือเล่มนี้ถ่ายทอดมาจากความคิด ของ ดร. โฉ หรือ ดร.ปาริชาต สถาปิตานนท์ ซึ่งถ้าใครจำได้คือ ลูกสาวของ ดร. ประสม สถาปิตานนท์ ผู้ที่สูญเสีย คุณพ่อ คุณแม่ และน้องสาวสองคนไปในเหตุการณ์ สึนามิ … ส่วนตัวผมเอง หลังจากทราบข่าวสึนามิ แล้วรู้สึกสะเทือนใจกับ ดร.โฉ มิใช่น้อย ฟังข่าวทีไรก็อดน้ำตาซึมไม่ได้แม้จะไม่ได้เป็นญาติโกโหติกาอะไรกันก็ตามที
 
เช่นเดียวกับหนังสือทุกเล่มที่ไม่ใช่หนังสือแนวบริหาร ผมอ่านม้วนเดียวจบ ตั้งแต่ที่บ้าน ในห้องน้ำ ระหว่างรอพระที่วัด และที่บ้านอีกครั้งตอนเช้ามืด … ระหว่างที่อ่านไปน้ำตาคลอไป และเมื่ออ่านจบ รู้สึกเลยว่านี่คือหนังสือที่มีค่า ที่ใครก็ตาม ที่เกิดมา มีชีวิตอยู่ ควรจะได้สัมผัส (จริงๆนะ)
 
มีอย่างหนึ่งที่ผมทำทันที หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบ คือ เข้ามาใน blog ของตัวเองแล้วค้นดูว่ามีครั้งไหนบ้างที่เราบันทึกเอาความทุกข์ใจไว้ใน blog โดยตั้งใจว่าจะลบ ลบ ลบๆๆๆ ออกไปให้หมด เพราะสิ่งหนึ่งที่ผมรู้ได้คือ เราจะมีความสุขได้ไม่ยากถ้าเลือกจำแต่เรื่องสุข ส่วนเรื่องทุกข์โยนทิ้งไปไม่เอามาเก็บ … แล้วผมก็พบว่าตั้งแต่เขียน blog มา ผมมีบันทึกความทุกข์ไว้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น แม้ว่าจะผ่านเรื่องทุกข์มาพอสมควรอยู่ นั่นสินะ … ผมถึงยังมีกำลังใจดีอยู่ และยังมีความสุขกับชีวิตดีอยู่ ณ ตอนนี้
 
หลังจากลบเรื่องทุกข์ใจเรื่องเดียวออกจาก blog ไปแล้ว ก็ได้เวลามาเผยแพร่แนวความคิดอย่างว่า ณ ที่ตรงนี้ล่ะครับ … ลองดูนะครับ ใครอยากมีความสุข ลองเริ่มด้วยการ โยนทุกข์ทิ้งไปไม่เอามาใส่ blog ละกันครับ โชคดีครับ
 
หมายเหตุ : ใครสนใจหนังสือลองดูที่ Book List ทางด้านขวามือนะครับ
This entry was posted in Simple Ideas. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s